Słoweński tradycyjnych regionach, w oparciu o dawny podział Słowenii w czterech ziemiach Habsburgów koronie (Carniola, Karyntia, Styria i Littoral) i ich części, są:
* Górna Carniola (Gorenjska) (oznaczone na mapie przez UC)
* Styrii (Štajerska) (S)
* Prekmurje (T)
* Karyntia (Koroška) (C)
* Inner Carniola (Notranjska) (I.C.)
* Dolna Carniola (Dolenjska) (L.C.)
* Gorizia (Goriška) (G)
* Slovenian Istria (Slovenska Istra) (L)
Dwie ostatnie są zazwyczaj rozpatrywane razem jak Littoral Region (Primorska). Carniola Białej (Bela Krajina), inaczej część Dolnego Carniola, jest zwykle uznawane za odrębne regionu, jak jest Dolina Środkowej Sava (ZASAVJE), który jest inaczej część Górnego i Dolnego Carniola i Styrii.
Słoweński Littoral wyspie nie ma naturalnych, ale istnieje plan budowy sztucznego jeden.
Letalnica (dawniej Velikanka, słoweń. olbrzymka) - największa na świecie skocznia narciarska, położona w dolinie Planica w Alpach Julijskich.
Historia skoczni w Planicy sięga lat 30. Wtedy to słoweński inżynier Stanko Bloudek postanowił zbudować skocznię narciarską, na której można by skakać dużo ponad 80 metrów. Pierwszy punkt konstrukcyjny Velikanki był położony na 85 metrze. Bloudek do końca życia planował i projektował nowe koncepcje przebudowy skoczni. Po śmierci inżyniera za modernizacje skoczni wzięli się bracia Lado i Janez Gorišek. Aby można było rozbudowywać obiekt, konieczne było przesunięcie skoczni w inne miejsce. Nową Velikankę braci Gorisków wzniesiono więc niedaleko, na innym stoku góry. Od tamtej pory istniały dwie Velikanki - większa Gorisków i mniejsza Bloudka. Do niedawna obie nazywały się podobnie (Velikanka oraz Bloudkova Velikanka), ale zmieniono nazwę mamuciej skoczni na Letalnica, co najprościej można przetłumaczyć na skocznia do lotów (skocznia mamucia). Bloudkova Velikanka obecnie ma punkt K130, jednak jest już nieczynna.
Letalnica jest jedyną skocznią na świecie umożliwiającą oddawanie skoków na odległości przekraczające 230 metrów. Obiekt nie jest wyposażony w igelit ani w sztuczne oświetlenie, dlatego konkursy rozgrywa się tam zawsze w godzinach porannych. Punkt konstrukcyjny skoczni to 185 m. Rekord skoczni wynosi 239,0 m i należy do Bjørna Einara Romørena, ustanowiony został 20 marca 2005. Jednak najdłuższy skok na tym obiekcie oddał Janne Ahonen, który tego samego dnia uzyskał 240 m, jednak upadł i próba ta nie została zaliczona jako skok rekordowy. Zawody z 20 marca 2005 r. zostały uznane przez obserwatorów, a w szczególności przez media za jedne z najbardziej emocjonujących zawodów w historii skoków narciarskich.
* Zgromadzenie Państwowe składa się z 90 posłów wybieranych na 4-letnią kadencję. Kadencja może zostać przedłużona tylko w czasie wojny lub stanu wyjątkowego. Posłem może zostać każdy obywatel Słowenii który ukończył 18 lat, konstytucja gwarantuje także wybór po jednym przedstawicielu wspólnot narodowych - węgierskiej i włoskiej. Wybory zarządza prezydent, a odbywają się one nie wcześniej niż 2 miesiące i nie później niż 15 dni przed upływem 4 lat od pierwszej sesji poprzedniego Zgromadzenia. Posłowie posiadają immunitet materialny i formalny. * Na czele Zgromadzenia stoi przewodniczący wybierany bezwzględną większością głosów, do niego należy zwoływanie posiedzeń zwyczajnych i nadzwyczajnych * Podstawową funkcją Zgromadzenia jest ustawodawstwo. Inicjatywa przysługuje rządowi, każdemu posłowi, Radzie Państwa lub 5 tysiącom obywateli. Ustawy i ratyfikacja umów międzynarodowych podejmowane są zwykłą większością głosów przy obecności przynajmniej połowy posłów. Ustawy określające system wyborczy lub dotyczące zmiany konstytucji muszą być uchwalone większością 2/3 głosów . Sam wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie zmiany konstytucji może złożyć 20 posłów, rząd lub 30 tys. Wyborców. * Słowenia podzielona jest na 8 okręgów, w których wybiera się po 11 posłów . W pierwszym etapie liczenia głosów, odbywającym się na szczeblu poszczególnych okręgów, do podziału mandatów stosuje się iloraz Droopa. Te nieobsadzone mandaty przekazywane są na tzw. poziom państwowy, gdzie przy podziale stosuje się metodę D’Hondta. W przypadku przedstawicieli mniejszości włoskiej i węgierskiej stosuje się zasadę większości zwykłej.
W północno-zachodnim zakątku Słowenii rozciągają się Alpy Julijskie, których druga część należy do Włoch. Na zwieńczony trzema wierzchołkami Triglav (2864 m), najwyższą górę Słowenii, w letnie weekendy zdążają setki turystów.
Triglavski Park Narodowy obejmuje prawie cały obszar Alp Julijskich leżących w granicach Słowenii. Punktem centralnym parku jest oczywiście góra Triglav, ale w jego obrębie znajduje się również wiele innych szczytów sięgających powyżej 2000 m, a także wąwozy, kaniony, rzeki, potoki, lasy i hale. Posiada wyjątkowo bogatą faunę i florę, między innymi wspaniałe odmiany kwiatów, jak na przykład słynna róża z Triglavu, niebieska goryczka, żółta pępawa, mak julijski i purpurowy dzwonek Zoisa. Park zajmuje ok. 84 tys. ha i rozciąga się od miasta Kranjska Gora na północy do Tolmina na południu i od granicy włoskiej na zachodzie niemal do Bledu na wschodzie. Znakomicie oznakowane szlaki turystyczne prowadzą na niezliczone szczyty i wierzchołki, a najpopularniejsze trasy wspinaczkowe obejmują szczyt Mangart (2678 m) na granicy włoskiej (dwunastokilometrowy odcinek schodzący do przełęczy Predel to najwyżej położona droga w Słowenii), wąski jak czubek igły Jalovec (2645 m) w części północnej i poszarpaną krawędź szczytu Razor (2601 m), na południowy wschód od Vršič.
Triglavski Park Narodowy to nie tylko cel wypraw alpinistycznych. Wiodą tędy również łatwe szlaki turystyczne prowadzące przez przepiękne doliny, lasy i łąki. Warto skorzystać z dwóch znakomitych map turystycznych: Julische Alpen Wanderkarte (mapa turystyczna Alp Julijskich) w skali 1:50 000, wydawnictwa Freytag & Berndt oraz Triglavski Narodni Park w skali 1:50 000, wydanej przez PZS.
Obecny budynek z dwiema bliźniaczymi wieżami pochodzi z początku XVIII w., wiadomo jednak, że kościół stał na tym miejscu już w XII stuleciu. Świątynia zdobiona freskami Matevža Langusa do złudzenia przypomina barokowy pałac, a wrażenie to dodatkowo potęgują różowe marmury, biały stiuk oraz liczne złocenia.
Szczególną uwagę warto zwrócić na rzeźbione stalle chóru i słodkie twarze aniołków w głównym ołtarzu, będącym dziełem Francesco Robby. Za szkłem przy południowej ścianie jest przechowywana kopia Piety. Tuż obok znajdują się dwie pary wspaniałych drzwi odlanych z brązu, wstawionych w 1996 r. dla uczczenia wizyty papieża – zachodnie symbolizują 1250 lat chrześcijaństwa na słoweńskiej ziemi, a południowe zdobi relief ukazujący sześciu biskupów tworzących historię Diecezji Lublańskiej.
Słowenia - położona jest pomiędzy Chorwacją, Węgrami, Austrią i Włochami, będąc jednocześnie ważnym szlakiem komunikacyjnym pomiędzy Zachodnią Europą a Bałkanami. Kraj ten w większości jest wyżynny i górski i 90% powierzchni kraju leży ponad 300 m.n.p.m. Prawie połowę kraju zajmują lasy, sprawiając że Słowenia to jedno z najbardziej zielonych państw w Europie i na Świecie. Ziemie uprawne stanowią tu 43% ogółu powierzchni, gdzie uprawia się pszenicę tytoń, ziemniaki, buraki cukrowe i winorośl. Na terenie Słowenii, a zwłaszcza w położonej na południowo-zachodnim Krasie, licznie występują podziemne rzeki, jaskinie (około 7000), z których najsłynniejsza jest znajdująca się w miejscowości Postojna "Postojnska Jama". Dzięki temu jak i pięknemu położeniu Słowenii, turystyka stanowi ważny dział gospodarki, zaś wspaniałe plaże jeziora i góry przyciągają turystów całym rokiem.
Słowenia to niewielki kraj, który właściwie trudno odnaleźć, przyglądając się mapie Europy. Leży w Europie Południowo-Wschodniej. Powiedzenie "małe jest piekne" doskonale pasuje do byłej republiki Jugosławii dziś niepodległego państwa graniczącego z Włochami, Austrią, Węgrami i Chorwacją. Słowenia, choć niewielka (pod względem zajmowanej powierzchni o połowę mniejsza niż Szwajcaria), ma do zaoferowania tak wiele atrakcji, że śmiało może pod tym względem konkurować z krajami nawet kilka razy większymi. Naprawdę jest tu co oglądać. Od weneckich miast portowych na wybrzeżu, scen operowych i sal koncertowych Lublany i farm w węgierskim stylu w Prekmurju, po podziemny majestat jaskiń kocjańskich, ukryte wysoko w górach bazy partyzantów z czasów II wojny światowej i dramatyczną, wręcz filmową scenerię Alp Julijskich. To wszystko można zobaczyć właściwie jednego dnia, podróżując po Słowenii w poszukiwaniu miejsca odpowiedniego na wakacje. A jest w czym wybierać. Różnorodność i zmienność to cechy charakteryzujące krajobraz tego kraju, którego największym atutem są wspaniałe plenery. Słoweńcy, wyjątkowo życzliwi i gościnni, lubują się w sportach, które umożliwiają kontakt z naturą, a na tym swoistym "placu zabaw" po słonecznej stronie Alp szkoliło się wielu najlepszych na świecie narciarzy, alpinistów, kajakarzy i lotniarzy.
PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Słowenii do 90 dni jest pasz¬port bądź dowód osobisty (starego i nowego wzoru). Przed wy¬jazdem należy się upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości (szczególną uwagę w przypadku starszych, książeczkowych do¬wodów osobistych należy zwrócić na aktualność zdjęcia). Do czasu planowanego na 2007 r. przystąpienia Słowenii do układu Schengen zostaje utrzymana kontrola paszportowa na granicach z Austrią, Włochami i Węgrami. Natomiast na granicy słoweńskochorwackiej, będącej od 1 maja 2004 r. granicą zewnętrzną UE, obowiązuje pełny system kontroli paszportowocelnej. Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie ze względu na zasady polityki bezpieczeństwa i zdrowia publicznego.
Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej dostępne są na stronie internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Infor¬macje konsularne – „Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych krajów EU/EOG”. Z dniem 30 kwietnia 2006 r. (zgodnie z Dyrektywą Parlamen¬tu Europejskiego i Rady nr 2004/38/WE z 29 kwietnia 2004 r.) w przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy oby¬watele UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie członkowskim bez żadnych dodatkowych warunków i formalności poza koniecznością posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Prawo swobodnego przemieszczania się i pobytu uzyska też członek rodziny obywatela UE nie mający unijnego obywatelstwa, niezależnie od jego przynależności państwowej. Pobyt powyżej 90 dni. Prawo pobytu na okres przekraczający trzy miesiące uzyskują obywatele UE: • zatrudnieni lub prowadzący działalność gospodarczą w goszczącym państwie członkowskim; • mający wystarczające środki utrzymania dla siebie i członków swojej rodziny, aby nie stanowić podczas swego poby¬tu obciążenia dla systemu pomocy społecznej goszczącego państwa członkowskiego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne; • przybyli do goszczącego państwa członkowskiego w celu podjęcia nauki, w tym szkolenia zawodowego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne i środki finansowe na swoje utrzymanie.
W przypadku takiego pobytu po 30 kwietnia 2006 r. państwa członkowskie mogą wymagać od obywateli UE jedynie zareje¬strowania się w urzędzie właściwym dla miejsca pobytu i uzy¬skania dowodu zarejestrowania się. Obywatele państw UE zamierzający przebywać w Słowenii dłużej niż trzy miesiące powinni przed upływem tego okresu złożyć wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy w wydziale ds. cudzoziemców urzędu rejonowego (upravna enota) właściwego dla miejsca ich pobytu. Zezwolenie na pobyt jest wydawane w związku z zatrudnieniem lub pracą, prowadzeniem działalności gospodarczej, studiami, doskonaleniem zawodowym lub połączeniem rodziny.
